Wat nou uitslapen, niks uitslapen, om 07:55 uur stond er een Ranger te bonken op onze deur. "It's not safe to stay here, we're getting everybody out of here." Het waait en regent wederom als een gek. Wegens de bomen die hier staan moeten we ons verplaatsen naar een andere plek. Lekker wakker worden is dat, wel droog.
We verplaatsen onze RV maar komen niet meer toe aan slapen. We vullen de watertank en rijden naar Goleta waar we de RV parkeren voor een starbucks. We gaan even douchen en nemen een lekkere koffie. We kijken waar de bioscoop is want met dit weer is er niks beters te doen. We gaan om 13:00 uur naar Avatar 3D. Ik kijk waar ik mijn camera het beste kan verstoppen. Waar zou ik deze niet zoeken als ik een inbreker zou zijn. Onder het wastafeltje is nog een klein kastje. Daar stop ik de camera.
We verplaatsen onze RV maar komen niet meer toe aan slapen. We vullen de watertank en rijden naar Goleta waar we de RV parkeren voor een starbucks. We gaan even douchen en nemen een lekkere koffie. We kijken waar de bioscoop is want met dit weer is er niks beters te doen. We gaan om 13:00 uur naar Avatar 3D. Ik kijk waar ik mijn camera het beste kan verstoppen. Waar zou ik deze niet zoeken als ik een inbreker zou zijn. Onder het wastafeltje is nog een klein kastje. Daar stop ik de camera.
Avatar was te gek. Alles in 3D, waanzinnige beelden. De film duurde incl. reclame 3 uur, maar dat hadden we allebei niet door. Zeker de moeite waard om ook te zien.
We komen buiten en het weer is ietwat beter. We zoeken weer een state park in de buurt, echter zijn ze bijna allemaal gesloten wegens het weer. We gaan dus weer naar Carpenteria. We maken ons op voor de laatste nacht in onze hut. We eten lekkere crabcakes en pakken onze spullen in. We hebben nog wat spullen die we niet meer kunnen gebruiken. Naast ons staat ook een gehuurde RV. Ik loop naar de mensen toe met het pakketje spullen en vraag of ze het kunnen gebruiken. Het blijken fransen en ze nodigen ons meteen uit voor wijn. We gaan lekker zitten en wat blijkt… zulke nare fransen hebben wij nog nooit ontmoet. Neergeslagen, zwaar pessimistische en alleen maar klagende fransen. Fransen klagen normaal altijd, maar hij spande de kroon.
We blijven niet te lang zitten, want het zuigt onze energie. Au-revoir a jamais… We kaarten nog wat terwijl we lurken aan een nieuwe fles Margarita. Dan naar bed… de laatste keer.
We komen buiten en het weer is ietwat beter. We zoeken weer een state park in de buurt, echter zijn ze bijna allemaal gesloten wegens het weer. We gaan dus weer naar Carpenteria. We maken ons op voor de laatste nacht in onze hut. We eten lekkere crabcakes en pakken onze spullen in. We hebben nog wat spullen die we niet meer kunnen gebruiken. Naast ons staat ook een gehuurde RV. Ik loop naar de mensen toe met het pakketje spullen en vraag of ze het kunnen gebruiken. Het blijken fransen en ze nodigen ons meteen uit voor wijn. We gaan lekker zitten en wat blijkt… zulke nare fransen hebben wij nog nooit ontmoet. Neergeslagen, zwaar pessimistische en alleen maar klagende fransen. Fransen klagen normaal altijd, maar hij spande de kroon.
We blijven niet te lang zitten, want het zuigt onze energie. Au-revoir a jamais… We kaarten nog wat terwijl we lurken aan een nieuwe fles Margarita. Dan naar bed… de laatste keer.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten