We stapten onze rijdende hut in om naar Mendocino te gaan. Ons plan was om daar een dagje te blijven. We hadden niet meer ver te gaan en dat is ook wel eens lekker als je al zo veel miles achter je hebt.
We komen eerst in Fort Bragg. Een mooi oud stadje met veel charme. We tanken hier even en vullen ons gas bij een authentieke carwash. Verder gaat onze weg naar Mendocino. Een paar miles verder komen we aan. We stappen uit in dit pietoreske dorpje aan de zee waarover geschreven staat dat het zwaar links is.
De mensen zien er in ieder geval allemaal zeer links uit. Nu vinden wij links leuk, maar wel als het gemeend is. Deze mensen "look the part, act the part, but don't live the part." Hun linkse imago is een slimme truc om heel veel cash uit de broekzakken van toeristen te halen, vooral van die linkse toeristen die blind zijn voor wat links is en wat gelul is. Wij hebben het in ieder geval door, en het staat ons niet helemaal aan.
We besluiten hier niet te blijven. We kijken op de kaart en vinden dat we wel toe zijn aan een heerlijke hot spring.
In Ukiah moeten er twee zitten. Langs een lange, kronkelige en ruwe weg komen we aan in Ukiah. We rijden naar de eerste hot spring. Ze vragen erg veel geld, zo veel dat we besluiten verder te rijden naar de andere. Over de andere hadden we gelezen dat het 30 minuten een berg op rijden was met een kronkelige weg. De weg was inderdaad erg kronkelig... en lang.. en langer. Onze tomtom had al aangegeven dat we er al lang moesten zijn. Na 45 minuten berg op te hebben gereden en op een weg die steeds smaller werd dat zelfs onze RV er niet helemaal meer oppaste besloten we terug te keren.
In het donker kwamen we weer aan in Ukiah. Hmhmhm, dat is niet wat we wilden, we wilden nu in een heerlijke hotspring zitten en genieten. Je moet je voorstellen dat deze weg niet alleen smal en stijl zijn, de wegen zorgen er ook voor dat de RV constant op en neer gaat en heel veel herrie maakt. We besluiten naar het zuiden te rijden en bij het eerste bordje "RV PARK" te stoppen. We rijden lang in het donker en dat is iets wat we niet graag doen omdat je niet van het uitzicht kan genieten.
25 miles lang komt dat bordje niet, maar dan... eindelijk zien we het. We gaan van de highway af en volgen de bordjes. Na nog eens 15 miles door smalle weggetjes rijden komen we eindelijk aan bij een RV park. Natuurlijk is er geen personeel meer te vinden. Je moet je geld door een brievenbus gooien. 61,05 dollar graag... WAT?? Zoveel hebben wij nog niet uitgegeven voor een RV park. Normaal is gratis tot 25 dollar. Doordat ze al gesloten zijn krijgen we ook geen wifi code meer.... oh oh oh... alles zit ons tegen... behalve ons bezoek aan de supermarkt in Fort Bragg. Daar wisten ze nog dat klant koning is. Dat was ons lichtpuntje van de dag, afgezien dat we natuurlijk gewoon gezellig met elkaar in de auto zaten. We installeren ons, eten uit de oven wat chickenwings, onion rings en fries en gaan uiteindelijk niet voldaan slapen. Morgen een nieuwe dag! We gaan er een Kristel dag van maken!
Geen opmerkingen:
Een reactie posten